Kruimelpad > home > Mijn Kattendorp Spetter en HET vogeltje.......Geplaatst door: Cindy Schipper Gelezen: 151
Rustig zat ik op een dag achter mijn computer thuis te werken. Naast die kamer ligt direct mijn balkon (ik woon op een appartement). Dat balkon is afgeschermd met een net, omdat met name ex-zwervertje Spetter nog wel eens op bezoek wilde gaan bij de buren via het hek en het uitsteeksel van de waslijnen. Op drie hoog vind ik dat doodeng én ik moest al twee keer de Grote Poezenredder spelen. Maar dat is weer een ander verhaal.
Op die mooie rustige dag was het ook heel erg rustig op het balkon. Té rustig? Ja dus. Even later werd dat wel duidelijk. Ik hoorde ineens een grote KLABANGGGGGG en daarna kwam Spetter de keuken in. Op de voet gevolgd door schaduw Morgan. Echt schouder aan schouder liepen ze, met Morgan met haar koppie bij die van Spetter. "OK.......wat doen jullie vreemd, dames?", dacht ik nog. Spetter liep ook echt zo tevreden rond.
Een seconde later werd het me al duidelijk, want wat was dat nou voor bruins in haar bek? Nee, het begon te piepen en gillen! Dwars door het net heen had mijn kleine rover dus een mus gevangen en wilde die dus even lekker op het lichtgekleurde tapijt onder mijn bed gaan nuttigen. Ja, zo even niet dus he. Heel knap dat je die mus gevangen hebt, maar niet onder mijn bed, ja.
Ik dus naar poeslief met de piepende mus in haar bek toe. Poes vastgepakt in het nekvelletje (niet opgetild natuurlijk) en streng 'Los!' gezegd. Ja, ik wist ook eventjes niks beters te bedenken.......En jawel: ze deed het ook nog he. De mus viel in mijn hand. Maar wat deed die dommerd: hij begon te fladderen. Dus Spet zei weer hap.
OK, poging 2: 'Los'. Weer viel de mus in mijn hand. Ik heb mijn hand direct om het beestje heen gevouwen, de keukendeur naar het balkon dicht gedaan en daar stond ik dan, met het musje op zijn rug in mijn hand. En nu???? Doodmaken was misschien humaan geweest, maar ik kon het echt niet.. Heb hele verhalen tegen die mus gehouden en dat beest maar kijken met zijn kraaloogjes.
Op een gegeven moment heb ik de mus andersom neergezet, op zijn pootjes. En wat schetst mijn verbazing? Muslief met minimaal 4 bijtgaten in zijn lijf schiet van mijn hand af, springt op de grond en schiet door het net naar beneden de bosjes in. Ik heb hem nooit meer teruggezien, niet dat ik weet tenminste. Heel hypocriet misschien, maar het loste wel mijn 'probleem' op, want ik had hem echt nooit kunnen doodmaken.
Het is de enige keer dat Spetter een mus bij mij heeft gevangen, maar ik heb wel gezien hoe ze het later nog eens probeerde. Net Jane in the Jungle met een lange poot door het net heen. Het is en blijft toch een klein roofdier. Dat 's avonds toch altijd weer zo reuzegraag gekroeld wil worden......
[terug] |
